~ Sanal Pencere ~

YALNIZLIK

Yalnızlık…bazen insana dinginlik veren bazense tahammül edilemez o duygu. Deniz kenarında oturup, yıldızları seyrederken uzaktakini düşünmek belki de bir dilek tutmak onun için. Gitme deyip de dilinin ucuna gelenleri söylememek, son anda koşup boynuna sarılamamak sevdiğinin. Tozlu bir çerçeveye bakarken akıttığın göz yaşı mıdır yalnızlık yoksa yaşanmışlıkların yalnızlığı mıdır ?

Yalnızlığın içindeki hayattan mı bahsediyoruz yoksa gerçek hayatın içindeki yalnızlıktan mı…hayatı içi görünmeyen bir bira şişesi gibi gören ya da çağlayarak akan sulardan ibaret olduğunu düşünen insanlar hayatın bir sanatçının parmaklarının ucunda mı yoksa mendil satan bir çocuğun buz tutmuş parmak uçlarında mı olduğunu biliyorlar mı acaba…Hayat çoğunun düşündüğü gibi boş mu yoksa yaşamayı bilenlerin bilebildiği kadar mı dolu da ayrı bir soru aslında.

Kadehin içindeki şaraba verilen önemde mi hayat; yoksa kadeh kaldırırken yapılan pervasız kahkahalarda mı? kaderin bize oynadığı oyunları sessizce izlerken mi hayatın daha içindeyiz yoksa hayatımızdan bir parça daha hayata verirken mi belki de akla gelen ilk soru..

Sessiz geçen akşamlar mıdır hayattaki yalnızlığın ölçütü yoksa ağlamak isteyip de aradığın omzu bulamamanın verdiği acı mı?

Evdeki televizyonun açık ama dinlenmeyen sesi mi, yoksa açık olan kitabın terk edilmiş harfleri mi?

Bazen de iyidir sadece görünüşte. Amaçsız boş kalan insanların arasında tek başına bile dursan yalnız değilsindir aslında, bilirsin ki en azından kalbin yaşanmışlıklarla dolu hem de dolu dolu…

Eda ALTINDAĞ

Eda Altındağ
E-Mail | Eda Altındağ tarafindan yayinlanmistir.