~ Sanal Pencere ~

Hayat öğretti bana düne mazi, bu güne yaşam, geleceğe de umut demeyi.

      En eksik yanlarımı acımaszıca da olsa o tamamladı. Özlemlerimi kavuşmalarla, kavuşmalarımı ayrılıklarla birleştirdi. yanlızlığıma sevdiklerimi çağırmasını da bildi, sevdiklerimi alıp gitmeyi de. dayanamam dedim ayrılıklara, taş etti, diyardan diyara dolaştırıp toz etti yüreğimi. ya hep güldürdü ya hep ağlattı ya da bağırttı naralarla.

       Yaşamak istemiyorum, yaşayamıyorum dedim de öl, öl de ne sevenlerin ne de sevdiklerin gelmez senle dedi. ya sev ya da yalnızlığınla al başını git burdan dedi de sonunda bağladı beni pamuk ipleriyle hayata.

       Paylaşamazdım sevdiğimi ellerle, eller paylaştı da kalmadı ne yarim ne de yarenim. bunu da sen öğrettin ey hayat; gidene gel, gelene git denilmezmiş. suçlu aramak da yanlış olurdu. herkes yaşam için savaşçı olmuştu da ben geç kalmıştım. açamamıştım gerçeklere gözümü. ben de öğrendim savaşmayı geç olsa da. ya sevdim ya da unuttum sevmeyi.
      Ama şimdi öğrendim savaşmayı hayat. durabilirm karşında artık , kavga dövüş ben de varım, ben de buyum diyebilirim.  bir kara  bulut olsam, şimşek çakar yağmur yağdırırdım beyaz olabilmek için. ay olsam gecelerde aydınlatırdım sevdalarımı. ateş olsam seni değil ama beni üzenleri yakabilirdim artık. ama gökyüzünün en uzaklarından parlayan bir yıldız olmak tek arzum olurdu hala.
    şimdi 22 yaşında ben buyum. yarın beni ne hale getirsin, ne öğretirsin bana  bilemiyorum ama ben sana bugün yarın için umut diyorum. umarım kaybettiklerimi ve beklediklerimi getirsin umutlarımda.

Seher Sunar
E-Mail | Seher Sunar tarafindan yayinlanmistir.