~ Sanal Pencere ~

HOŞÇAKAL
Gökyüzünün uçsuz bucaksız maviliğiydi gözlerin… Sicim gibi yağmurlar akardı arada, kibirsiz… silerdin… Belkide bakışlarındaki o küçük çocuk alıp götürürdü beni… Belkide o çocuk, bir kum saati gibi çevirirdi sensiz olmaktaki acıyı, ömrümce doyamadıgım sen’e…
Ama birgün gittin. O kum saatini, hiç doymadığım senden, asla bitmeyecekmiş sandığım sensizliğe çevirerek. Ardında yaralı, kanamalı, mülteci bir çocuk bırakarak… Bendeki […]

ARDINDAN BAKIYORUM ÖYLECE…
İçine atılarak büyütülür mü bir aşk? Ben yaptım. Bir çiçek gibi büyüttüm onu. Odamın en güzel yerine koydum. Sen umursamasanda su verdim, biraz daha can buldu her bir damlada. Sen kapatsanda kapılarını, ben yeni pencereler açtım hava alması için..
Sonra … Gördüğüm tüm güzellikleri anlattım ona. Pencereden gelip geçenlerin anlamsız rutin koşuşturmalarını seyrettik…
Ve […]